Diary

เฮ้อ!!! ไม่ได้อัพมาซะนาน แสนนาน คงไม่มีใครเข้ามาอ่านแล้วล่ะมั้ง...

พักนี้เป็นอะไรนะ....ทำไมถึงได้รู้สึกเหงา ๆ อย่างบอกไม่ถูก

เหงา...เหงา...มากมาก เหมือนอยู่ในโลกนี้เพียงลำพัง

ทั้ง ๆ ที่มี ผู้คนอยู่รายล้อมมากมาย ทำไมถึงได้รู้สึกเหมือนไม่มีใครเลย

รึว่าเราจะกำลังท้อกันนะ....เหนื่อยล้ากับความฝันที่ต้องไล่ตาม...

อยากได้อิสรภาพ....อิสระที่จะทำอะไรก็ได้อย่างที่หวังไว้

อิสระที่จะอยู่กับคนที่เราต้องการได้ทุกเวลา

อิสระที่จะหยิบยื่นสิ่งดี ๆ ให้คนรอบข้างโดยไม่ต้องกังวลถึงเรื่องใด ใด

พระเจ้า....ลูกเหงา และ เหนื่อย เหลือเกิน

คืดถึง....อาม่าจังเลย

ที่รัก....จะผิดไหมถ้าชั้นอยากที่จะแหกคอก จากซิมพาเทติก ไปเป็นพาราซิมเพื่ออยู่กับเธอบ้าง

รู้ไหมว่าMSG พวกนั้นมันทำให้ชั้นพอจะยิ้มได้เวลาที่ชั้นรู้สึกแย่....ชั้นไม่เข้าใจ...

แต่....ชั้นไม่ได้โกรธเธอเลย....

ที่รัก...ชั้นกลัวกับการต้องอยู่เพียงลำพัง แต่...ชั้นจะพยายาม...ชั้นจะอดทน...จะไม่ร้องไห้

ขอบคุณนะ...กับช่วงเวลาที่ทำให้ชั้น ยิ้มและหัวเราะ ได้ ใน 2 วันที่ผ่านมา

เพราะมีเธอ...ชั้นถึงได้มีกำลังใจเดินทางต่อไป....

รอยแผลที่ได้มา ถึงจะเจ็บ...(ไม่มากหรอกแค่ถาก ๆ ) แต่ก็เป็นความทรงจำที่ดี

เสียดายแค่อดลงไปจับปลา.....

ความจริง...เราไม่ชอบกินบัวลอยหรอก (แหะ แหะ) แต่ว่า....ก็ยังอยากจะกิน เพราะทำด้วยกัน

ถึงจะเหงา....ท้อใจ ...และเหนื่อย...

แต่ชั้นยังมีเธอเคียงข้างชั้นใช่ไหม ?

อยากมีช่วงเวลาที่จะได้อยู่ด้วยกันอีกจัง....

จากวันนี้ไปก็ต้องกลับเข้าสู่โลกเดิมของเราแล้วสินะ....โลกแห่งความวุ่นวาย...

ถึงจะเป็นเหตุการณ์ที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป....แต่มันเป็นความทรงจำที่ดี ที่ชั้นจะไม่ลืมมัน

P.S. เดือนนี้มีเหตุการณืดี ๆ ตั้งสองอย่างแน่ะ!!!
08-7-2005 : ฉลองวันเกิดไนซ์ ครบแก๊ง สนุกอย่างที่ไม่ได้เป็นมานานแล้ว
ลืมเรื่องราววุ่นวายไป อยู่กับเพื่อน ๆ อย่างสนุกสนาน บ้าบอ...
ไม่รู้ว่าจะมีอย่างนี้อีกเมื่อไหร่
21-23-7-2005 : หลุดออกจากโลกแห่งความวุ่นวายอีกครั้ง ความทรงจำที่มีค่า...
ขอบคุณที่มีเธอ...

Message to papa HYDE : your songs save me from sadness again, thank you!!
And...I'll wait for your new single ne!! Though it's gonna kill my pocket!

PDVD_040

papa sing a song

++Lonely++